Η συναισθηματική επένδυση ως κινητήρια δύναμη.

O ανθρώπινος εγκέφαλος είναι κατασκευασμένος με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να συνδέεται με τους υπόλοιπους γύρω του. Σύμφωνα με έρευνες, υπάρχει ένα δίκτυο, το γνωστό ως default network το οποίο ενεργοποιείται όταν ξεκουραζόμαστε και σκεφτόμαστε εμάς και τους ανθρώπους, που έχουμε στη ζωή μας. Είμαστε «κοινωνικά καλωδιωμένοι». Μέσα από αυτήν την κοινωνική δικτύωση αναπτύσσουμε σχέσεις με ανθρώπους που μας επηρεάζουν, μας βγάζουν στην επιφάνεια τον καλύτερο μας εαυτό. Άνθρωποι που επιλέγουμε εμείς να έχουμε στη ζωή μας. Με τον καιρό αρχίζουμε και επενδύουμε χρονικά και συναισθηματικά. Πως ο καθένας από εμάς μεταφράζει την συναισθηματική επένδυση που κάνει στα αγαπημένα του πρόσωπα; Πόσο μετατοπίζεται σιγά-σιγά το κέντρο από τις αρχές και τις αξίες που έχουμε κατακτήσει και που θέλουμε να πετύχουμε, στον άνθρωπο δίπλα του;

Πολύ συχνά η συναισθηματική επένδυση έρχεται σαν εκλογίκευση των «κακών»  που συμβαίνουν στις σχέσεις μας. Όταν κάτι δεν πάει καλά και πρέπει να λάβουμε δράση, φέρνουμε στο μυαλό μας δικαιολογίες επισκιάζοντας όλα αυτά που θα μπορούσαμε να είχαμε εκφράσει.  Σκεφτόμαστε «πως» θα πούμε και «τι» θα πούμε, το περνάμε μέσα από χιλιάδες φίλτρα, με σκοπό να αποφεύγονται οι καυγάδες ,μη τυχόν σπάσουμε το συναισθηματικό «δέσιμο»  .H ειρωνεία όμως έγκειται ακριβώς σε αυτό το γεγονός.

Τις περισσότερες φορές που προσπαθούμε να αποφύγουμε αυτά που στην πραγματικότητα θα θέλαμε να πούμε για να μην «μαλώσουμε», ο καυγάς εν τέλει είναι αναπόφευκτος  λόγω των πραγμάτων που θέλουμε να πούμε και που με «επιτυχία» θάβαμε τόσο καιρό.

«τον/την αγαπάω δεν μπορώ να του το πω αυτό»   «έχω επενδύσει πολύ συναισθηματικά και δεν γίνεται να κάνω το «τάδε» »

Αναμφίβολα  υπάρχει αγάπη και σίγουρα υπάρχει το λεγόμενο “timing”. Αλλά υπάρχει διαφορά στο σκέφτομαι ξανά και ξανά και στο ακατάλληλο μιας μικρής χρονικής περιόδου.

Σύμφωνα με τον Nathaniel Branden η φύση μας έχει δώσει δύο επιλογές. Η πρώτη αναφέρεται στην αναζήτηση την επίγνωσης και η δεύτερη σε αυτήν της  παθητικοποίησης του νου. Όποια εκδοχή και να διαλέξουμε , η επιβίωση μας είναι το ίδιο σίγουρη. Δεν καθίσταται απόφαση ζωής ή θανάτου. Η διαφορά έγκειται στο δρόμο που χρειάζεται να ακολουθήσεις.

Ή θα απευθυνθούμε στον εαυτό μας και σε αυτά που μας απασχολούν ή θα γεμίζουμε τον εγκέφαλο μας με δικαιολογίες και το συνειδητό μέρος του εγκεφάλου μας, θα θολώνει όλο και περισσότερο.

Η συναισθηματική επένδυση είναι η κινητήριος δύναμη για την έκφραση με σκοπό την κατάκτηση όσων θέλουμε να πετύχουμε μέσα από οποιοδήποτε σχέση. Δεν είναι το «φρένο» αλλά το κίνητρο για μια ζωή με τους δικούς μας όρους.
Φυσικά αυτά τα πράγματα θέλουν χρόνο, όπως και κάθε αλλαγή στη φύση, οπότε μέσα από την «αποτυχία» μαθαίνουμε να επικεντρωνόμαστε περισσότερο σε αυτά που μας ενεργοποιούνε το συνειδητό  μέρος του εγκεφάλου παρά σε αυτά που μας κοιμίζουν.


Διαφήμιση


Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.