Η ψευδαίσθηση του ελέγχου

Μια ιστορία

Ένας άντρας κέρδισε  σε έναν διαγωνισμό το αυτοκίνητο των ονείρων του. Φίλοι και συγγενείς έτρεξαν να τον συγχαρούν, «πόσο τυχερός είσαι που κέρδισες ένα τέτοιο δώρο!!». Ο άντρας  τους ευχαρίστησε και είπε «δεν ξέρω, θα δείξει». Μετά από μερικές μέρες κάποιος μεθυσμένος οδηγός χτύπησε τον άντρα που βρισκόταν μέσα στο αμάξι, κάνοντας το αμάξι κομμάτια και οδηγώντας τον άντρα στο νοσοκομείο. Οι φίλοι όταν κατέφτασαν στο νοσοκομείο του είπαν «Πολύ κακό αυτό που σου συνέβη» , ο άντρας ξαπλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου ψέλλισε «δεν ξέρω, θα δείξει». Μετά από τρεις μέρες μια πλημμύρα παρέσυρε το σπίτι του άντρα. Κανείς δεν έπαθε τίποτα μιας και ο ίδιος ήταν στο νοσοκομείο.

Σχετικό Βιβλίο: “The Power of Now”

Από αυτή την ιστορία μπορούμε να καταλάβουμε ότι ο έλεγχος που θέλουμε να ασκήσουμε στην ίδια τη ζωή με το να χωρίζουμε τα γεγονότα και τους ανθρώπους σε καλά και κακά αποτελεί ψευδαίσθηση. Δεν βλέπουμε όλη την εικόνα αλλά  μονάχα ένα μέρος αυτής.

Σχετικό άρθρο : Ένας φανταστικός κόσμος μεταξύ άσπρου και μαύρου

Κάποιος μπορεί να πει…

«Πως μπορώ να βαδίσω στη ζωή χωρίς να ξέρω τι είναι καλό και τι κακό;»

Αν κανονίσουμε να πάμε μια εκδρομή στον Όλυμπο και αρχίσουμε να περπατάμε μέσα στη φύση, θα μας νοιάξει αν το τελικός προορισμός αξίζει τον κόπο και αν το σημείο που θα σταματήσουμε έχει καλή ή κακή θέα; Ή θα απολαμβάνουμε κάθε βήμα που κάνουμε, παρατηρώντας την ομορφιά γύρω μας; Αυτό γίνεται και στην καθημερινότητα μας. Υπάρχει τόση ομορφιά γύρω μας που σπάνια θα την παρατηρήσει κάποιος, το μόνο που συνήθως μας ενδιαφέρει είναι τι υπάρχει στο τέλος.

Σχετικό Άρθρο : Γιατί αντιδράμε; 

Θα είναι καλό ή κακό;

Όμορφο ή άσχημο;

Θα κερδίσω εγώ κάτι από αυτό;

Οπότε, για να πορευτούμε δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε την κατάληξη αλλά να δίνουμε σημασία στο κάθε βήμα που κάνουμε. Πράγμα δύσκολο διότι οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούμε να πολεμήσουμε το μυαλό και τις σκέψεις που αναπαράγει παρά να πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ανοίγοντας πραγματικά τα μάτια μας,να το παρατηρήσουμε.


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.