Λίγα διλήμματα, πολύς χρόνος

Κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας φιλοξενούμε στον εγκέφαλο μας διάφορες σκέψεις. Σε μερικές από αυτές ανοίγουμε την πόρτα, τις αγκαλιάζουμε και τις προσκαλούμε στο «σαλόνι» μας. H παρέα κάποιων από αυτές, θα λέγαμε ότι δεν είναι τόσο επιθυμητή και συνειδητά επιλέγουμε να τις αφήνουμε «απ’ έξω», όσο δυνατά και αν μας χτυπούν την πόρτα.Από την άλλη βέβαια υπάρχουν και οι σκέψεις-εισβολείς οι οποίες είτε εισέρχονται στο «σπίτι» μας χωρίς καν να  το αντιληφθούμε και άλλες που έχουν θρονιάσει ήδη μέσα χωρίς να τους δίνουμε πια σημασία καθώς  έχουν ενταχθεί στις συνήθειες μας.

Τέτοιες είναι οι συνήθειες όπως τα συνεχή διλήμματα για μικρές καθημερινές επιλογές. Η επιλογή του φαγητού που θα μαγειρέψουμε, μέχρι και η απόφαση του διλήμματος μεταξύ γυμναστικής ή καφέ με τους φίλους το πότε θα μαζέψουμε το σπίτι( ή και πότε δεν θα το μαζέψουμε) είναι μερικές από αυτές.

Μικρές  ερωτήσεις που έχουν γίνει ρουτίνα, οι οποίες δεν μας αφήνουν καμία υποψία για το πόσο χρόνο δαπανούμε για να ασχοληθούμε με αυτές, ενώ παράλληλα μας τρώνε σιωπηλά ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας. Δημιουργείτε ένας ατέρμονος βρόχος με μοναδικό του στόχο να μας καθυστερεί, καθιστώντας μας πολύ «απασχολημένους» με τα ερωτήματα και τα διλήμματα που έχουμε θέσει εμείς οι ίδιοι. Από την άλλη μεριά η υλοποίηση μερικών από αυτών  καθίσταται αναγκαία για την επιβίωση μας αλλά ή συνεχή σκέψη της  απέχει αρκετά από την υλοποίηση αυτή .

Φυσικά όλα τα παραπάνω είναι μονάχα μια οπτική γωνία, η οποία εύκολα μπορεί να απορριφθεί. Πριν όμως γίνει αυτό ας αναρωτηθούμε.

«Πριν αποφασίσω να λαμβάνω δράση για καθημερινά πράγματα, πόσος χρόνος μου είναι απαραίτητος για να αποφασίσω τι θέλω να κάνω από αυτά;

Πετυχημένοι και παγκοσμίως αναγνωρισμένοι άνθρωποι σε δηλώσεις τους έχουν υποστηρίξει ότι ένας βασικός παράγοντας που τους οδήγησε στην επιτυχία ήταν η λήψη δράσης ακριβώς εκείνη τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι ήταν πολύ προβληματισμένοι για να το κάνουν. Όταν κάτι παίρνει περισσότερα πράγματα από όσα δίνει, τότε σηματοδοτείται και η λήξη του , παράλληλα η αρχή απαλλαγής του και η «αντικατάσταση» του. Η αντικατάσταση είναι καθαρά προσωπικό θέμα, αν και πάντα υπάρχουν προτάσεις, όπως η εφαρμογή κάποιου είδους προγράμματος.

Παρ’όλα αυτά ,πριν από όλους αυτούς τους προγραμματισμούς, μερικές φορές προέχει η  κατανόηση και η συμφιλίωση με την ιδέα ότι μερικά πράγματα θα τα κάνουμε για μια ζωή, όποτε ας λάβουμε δράση και ας τα απολαύσουμε. Ούτως ή άλλως πάντα υπάρχει η θετική πλευρά των πραγμάτων σε οτιδήποτε σε αυτόν τον κόσμο, το μόνο που μένει είναι να μάθουμε να την αναγνωρίζουμε.


Διαφήμιση


Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.