«Αυτονόητος» σεβασμός

Μερικοί άνθρωποι “υπάρχουν” για πολλά χρόνια.

Μερικοί άνθρωποι υπάρχουν για πολύ καιρό στον πλανήτη, αυτό δεν σημαίνει ότι ο σεβασμός προς αυτούς πρέπει να είναι δεδομένος. Κι όμως αν όχι σε όλους στους περισσότερους από εμάς μας έμαθαν από μικρή ηλικία να σεβόμαστε τους μεγαλύτερους και να φερόμαστε με ταπεινοφροσύνη.  Ο στόχος δεν ήταν η γνησιότητα αλλά το “φαίνεσθαι”. Να πείσουμε τους συγγενείς και το κοντινό περιβάλλον μας ότι ήμαστε ταπεινοί… εξωτερικά.

Σχετικό Βιβλίο : On the Shortness of Life (Penguin Great Ideas)

Από προσωπική περιέργεια πριν συνεχίσετε στο άρθρο επιλέξτε «ναι» /  «όχι» αν σας έχει συμβεί στην παιδική σας ηλικία ή αν το συναντάτε ακόμα και τώρα τον «δεδομένο σεβασμό στους ηλικιακά μεγαλύτερους».

Ρόλος, η απομάκρυνση από τον γνήσιο εαυτό

Με τον αδερφό μου έχουμε 10 χρόνια διαφορά, από τη στιγμή που γεννήθηκε τον αντιμετωπίζω ως ίσο. Είναι κάτι που το κάνω ασυνείδητα και το οποίο συνειδητοποίησα πριν ένα μήνα περίπου. Πολύ πιθανόν να πηγάζει από το ότι και οι γονείς μου από τότε που ήμουνα μικρός με αντιμετώπιζαν ως ίσο.

Είναι ίσο σωματικά ένα νεογέννητο με ένα 10χρονο αγόρι;

Είναι ίσοι σωματικά οι γονείς συγκριτικά 10χρόνο αγόρι;

Προφανώς και όχι…

Εκεί που είναι ίσοι όμως είναι στην ψυχή και στον χώρο που χρειάζεται ο καθένας για να εκφραστεί.

Πολλοί γονείς κατά τη διάρκεια ανατροφής των παιδιά τους χρησιμοποιούν το σωματικό τους πλεονέκτημα και το γεγονός ότι ζουν περισσότερα χρόνια για να επιβάλλουν απόψεις και συμπεριφορές στο παιδί τους. Βλέπουν τον εαυτό τους ως «πατέρα», «μητέρα» ή «μεγάλο αδερφό/ αδερφή» και θεωρούν αυτονόητο ότι το παιδί θα πρέπει να υπακούει. Επιπλέον πιστεύουν ότι αυτοί ξέρουν ποιο είναι το «καλό» και το «κακό» για το παιδί τους. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να συνεχιστεί μέχρι και μετά την ενηλικίωση. Προσκολλάνε στο ρόλο που έχουν χτίσει παρά στον γνήσιο εαυτό τους.

Μια λύση

Το μυστικό είναι πολύ εύκολο αλλά θέλει εξάσκηση. Μια πιθανή λύση λοιπόν είναι η παρατήρηση της ίδιας της συμπεριφοράς μας. Όχι δικαιολόγηση ή συμβιβασμός αλλά παρατήρηση. Το μέσο που χρησιμοποιώ προσωπικά είναι ο διαλογισμός. Κάνω διαλογισμό είτε όταν κάθομαι ή όταν περπατάω το πρωί  και πιο σπάνια το βράδυ.

Σχετικό άρθρο: Μια πρωινή συνήθεια για το καλοκαίρι

Κάνοντας διαλογισμό δρούμε πιο συνειδητά, δίνουμε χώρο στην παρατήρηση του ίδιου μας του εαυτού.

Σχετικό βιβλίο: A New Earth: Awakening to Your Life’s Purpose 

Βλέπουμε πιο καθαρά τι συμβαίνει μέσα μας.


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.