13 Shares

Είναι γεγονός πως η οικονομική και ηθική κρίση την οποία βιώνουμε, έχει αμβλύνει τις ψυχικές παθήσεις και όλο και περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν κάποια ψυχολογική διαταραχή. Με αποτέλεσμα, όλο και οι περισσότεροι από εμάς, να χτυπάμε την πόρτα κάποιου ψυχολόγου.

Με λυπεί ιδιαίτερα που ακόμα και σήμερα υπάρχει τόση προκατάληψη απέναντι στις ψυχικές παθήσεις και επικρατεί ακόμα και τώρα το στίγμα του «τρελογιατρού». Απαρχαιωμένες και αποστειρωμένες αντιλήψεις, που εκκολάπτουν ακόμα περισσότερο του αυγό του φιδιού και εντείνουν την κοινωνική απομόνωση των ανθρώπων που υποφέρουν από κάποια ψυχική πάθηση.

Η αλήθεια απέχει πάρα πολύ όμως από αυτές τις αντιλήψεις.

Ένας άνθρωπος που λυγίζει όχι μόνο δεν είναι αδύναμος, αλλά τουναντίον, λύγισε επειδή ήταν αρκετά δυνατός. Δυστυχώς όμως, η οικογένεια και οι φίλοι μας πολλές φορές μας γεμίζουν με ενοχές όταν αδυνατούμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας. Όταν κάποιος σου πει «δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω», τότε μπορείς να γυρίσεις και να του απαντήσεις πως αυτά που λέει είναι ανοησίες. Ο άνθρωπος που έχει κατάθλιψη ΘΕΛΕΙ να δραστηριοποιηθεί αλλά ΔΕΝ μπορεί. Ο άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη σκέφτεται αν θα κάνει ένα βήμα παραπέρα, αν θα περπατήσει μέχρι το μπάνιο για να πλύνει τα χέρια του. Πως λοιπόν έρχεσαι εσύ και λες «απλώς δε θέλεις;»

Είναι γεγονός πως η προκατάληψη που έχει καλλιεργηθεί απέναντι στις ψυχικές παθήσεις, οφείλεται σε ένα βαθμό στον τρόπο που παρουσιάζονται οι ίδιοι σε ταινίες και λογοτεχνικά βιβλία. Οι ταινίες δείχνουν το σχιζοφρενή άνθρωπο ως μανιακό δολοφόνο, ενώ τα λογοτεχνικά βιβλία παρουσιάζουν τους καταθλιπτικούς ως άπλυτους και μοναχικούς ανθρώπους που δεν μπορούν να εναρμονιστούν στην κοινωνική ζωή. Φυσικά, και αυτή η αντίληψη δεν ισχύει, διότι αν ανατρέξει κάποιος σε στατιστικά δεδομένα, τότε θα διαπιστώσει ότι άνθρωποι που θεωρούνται ψυχικά υγιείς ασκούν περισσότερη βία. Η άποψη ότι οι ψυχικά ασθενείς άνθρωποι δεν μπορούν να περιποιηθούν τον εαυτό τους και πρέπει να αφήνονται εντελώς στη φροντίδα των άλλων και πάλι είναι αναληθής. Ένας ψυχικά ασθενής άνθρωπος μπορεί με την κατάλληλη ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη, να επανέλθει ως ένα δυναμικό μέλος της κοινωνίας.

Η επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο είναι μία ευκαιρία ο άνθρωπος να βγάλει από μέσα του όλα αυτά που τον βαραίνουν και να κάνει ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης. Ο ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να μας καθοδηγήσει και ακούσει τα πάντα χωρίς καμία φοβία, προκατάληψη και κουτσομπολίστικη διάθεση. Διότι πώς είμαι τόσο σίγουρος ότι αν μοιραστώ το πρόβλημά μου με έναν φίλο ή με ένα μέλος της οικογένειάς μου, εκείνο δε θα το εξομολογηθεί πουθενά; Πώς είμαι τόσο σίγουρος ότι δε θα έχεις διάφορες προκαταλήψεις με τις οποίες θα προσπαθήσει να με διαποτίσει και εντέλει να μη βοηθηθώ και τελικά καθόλου; Πώς είμαι τόσο σίγουρος ότι ένας άνθρωπος που δεν έχει ειδικευτεί στην ψυχική υγεία μπορεί να με κατατοπίσει απόλυτα και σωστά σε ένα θέμα;

Ο ψυχολόγος είναι ο άνθρωπος που κάνει διάλεξη χωρίς όμως να δίνει φαρμακευτική αγωγή. Αν ο ψυχολόγος μπει στη διαδικασία να χορηγήσει κάποιο φάρμακο, το κάθε άτομο πρέπει να γνωρίσει ότι αυτό είναι απαγορευτικό. Φάρμακα δίνει μόνο ο ψυχίατρος, ο ψυχολόγος προσπαθεί να θεραπεύσει κάποιον με το λόγο. Ο ψυχολόγος μπορεί όμως να σε κατευθύνει σε έναν ψυχίατρο, όταν διαπιστώσει πως το συναισθηματικό αδιέξοδο κάποιου είναι βαθύ.

Είναι σημαντικό όμως πριν αποφασίσουμε να χτυπήσουμε την πόρτα ενός ειδικού, να αναρωτηθούμε: Είμαστε απολύτως σίγουροι και έτοιμοι να ακούσουμε αλήθειες; Είμαστε έτοιμοι να αναμετρηθούμε με τον εαυτό μας; Μπορούμε να είμαστε συνεπείς και στο πιο πρακτικό κομμάτι των διαλέξεων, όπως την πληρωμή του ειδικού γιατρού και τη συνέπεια ως προς τις συχνές διαλέξεις;

Όλοι μας αναρωτιόμαστε πώς θα διαπιστώσουμε αν όντως ταιριάζουμε με τον ψυχολόγο που έχουμε επιλέξει για διαλέξεις. Οι άνθρωποι δεν ταιριάζουν όλοι μεταξύ τους, αλλά μπορούμε σίγουρα να δώσουμε ένα χρονικό διάστημα για να συμπεράνουμε αν όντως υπάρχει μία δίοδος επικοινωνίας με τον ειδικό που κάνουμε διαλέξεις, μέχρι να διακόψουμε τη συνεργασία.

Πρέπει όμως να ρωτήσουμε ευθέως τον εαυτό μας αν όντως δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ή αν απλώς μας λέει αλήθειες που δεν αντέχουμε να ακούσουμε και βρίσκουμε προφάσεις για να το αποφύγουμε. Η ενδοσκόπηση είναι μία δύσκολη μεν διαδικασία, αλλά θα μας οδηγήσει σε μεγαλύτερη γνώση του εαυτού μας.


Κάνε εγγραφή στο Newsletter μας (1 e-mail τη βδομάδα) και μπες στην παρέα μαζί με άλλους:

132 Συνδρομητές


Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Μαρία Σκαμπαρδώνη
Δημοσιογράφος. Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.