Δέντρα και Δάση της Μέσης-γης: Ανάλυση του Tζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν

Δέντρα και Δάση της Μέσης-γης 
55 Shares

Βιβλίο: Δέντρα και Δάση της Μέσης-γης (Δες το βιβλίο εδώ)

Ποιος περίμενε μια τέτοια μελέτη για μια ιστορία που σχεδόν όλοι την έχουν ακούσει, άλλοι έχουν δει τις ταινίες που έχουν βγει μέχρι και σήμερα και οι υπόλοιποι που ξέρουν σε βάθος λεπτομέρειες των λεπτομερειών για τον κόσμο του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και του υπόλοιπου κόσμου της Μέσης-γης.

Προσωπικά για μένα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Ένας από τους λόγους που ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών μιλάει στην ψυχή πολλών ανθρώπων βρίσκεται στον βαθύ αλλά και διακριτικό παραλληλισμό των γεγονότων που σημάδεψαν τη ζωή του Τόλκιν του. Από τον χαμό της μητέρας του στα 13 του, ο οποίος σήμανε την απότομη μετάβαση από τα ανέμελα παιδικά χρόνια, σε μια εφηβεία στο βιομηχανικό κέντρο της Αγγλίας μέχρι τα χαρακώματα, όπου εκεί ήταν η απαρχή του πρώτου βιβλίου της μέσης γης «Η πτώση της Γκόντολιν».

Το πρώτο πράγμα που με «τράβηξε» στις ιστορίες του Τόλκιν είναι το πόσο ολοκληρωμένο είναι το σύμπαν που δημιούργησε. Όλα έχουν κάποια βάση στον πραγματικό κόσμο. Για παράδειγμα η γλώσσα των ξωτικών βασίζεται στα αρχαία Φιλανδικά και Ουαλικά.

«Σε αντίθεση με, με άλλους συγγραφείς φανταστικής λογοτεχνίας και κοσμοπλασίας που επινοούν γλώσσες των πλασμάτων τους απλά για να δείξουν πως αυτά μιλούν και επικοινωνούν, ο Τόλκιν επινοεί πολιτισμό, θεολογία, κοσμογονία, ανθρωπογονία, γεωγραφία και ιστορία που συνοδεύει κάθε γλώσσα που δημιουργεί»  ~Απόσπασμα από το βιβλίο Δέντρα και Δάση της Μέσης-γης.

Αρχέτυπα στη Μέση-γη

Έχεις παρατηρήσει ότι τη στιγμή που ο Γκάνταλφ εφμανίζεται στο προσκήνιο νιώθεις μια σιγουριά;

Από την άλλη όταν βγαίνει ο Φρόντο, τα πράγματα κρέμονται από μια κλωστή και πάντα χρειάζονται μια καθοδήγηση από κάποιον άλλον.

Στο βιβλίο η Ευλαμπία Τσιρέλη εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο συγγραφέας χρησιμοποιεί τα αρχέτυπα. Τα αρχέτυπα, όπως γράφει η ίδια, είναι σύμβολα πανανθρώπινα, διαχρονικά και κουβαλούν νοήματα που ο αναγνώστης/θεατής τα λαμβάνει σε υποσυνείδητο επίπεδο.

Βλάστηση της Μέση-γης

Ο Τόλκιν στα έργα συνδυάζει την απουσία βλάστησης με το κακό. Για αυτό στη Μόρντορ δεν φυτρώνει ούτε μισό γρασίδι ενώ τα Δέντρα των ξωτικών όχι μόνο δεν πέφτουν τον χειμώνα αλλά γίνονται χρυσά και οι κορμοί του γίνονται ασημένιοι.

Όταν οι δυνάμεις του κακού προχωρούν τότε μαζί τους προχωράει και το σάπισμα των δέντρων και των φυλλωσιών που τα περιτριγυρίζουν.

Το καλύτερο παράδειγμα βρίσκεται στο δεύτερο μέρος της σειράς του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών «Οι δύο πύργοι», όπου το Σάρουμαν χρησιμοποιεί την φύση που το περιβάλει ως καύσιμο για την κατασκευή του στρατού του.

«Η καταστροφή του πράσινου και των δέντρων είναι ένα σημάδι αποκοπής του ανθρώπου από ένα ζωτικό κομμάτι της ζωής του, αυτού της αλήθειας του παραμυθιού, του ουσιαστικού εκείνου συστατικού που μας συνδέει με τη γλώσσα και την ψυχή της φύσης γύρω μας» ~Απόσπασμα από το βιβλίο Δέντρα και Δάση της Μέσης-Γης.

Πως χρησιμοποιείται το Δάσος στην εξέλιξη των Ηρώων

Η διαδικασία της μετάβασης του δάσους είναι ουσιαστικά μια πρόκληση σε κάθε ιστορία. Αν όχι όλες, τις περισσότερες φορές ο ήρωας που μπαίνει στο δάσος δεν θα είναι ο ίδιος όταν καταφέρει να βγει.

Κάθε δάσος που περνάνε οι ήρωες της συντροφιάς του Δαχτυλιδιού τους φέρνουν πιο κοντά στα όρια τους. Ο Φρόντο Μπάγκινς, έρχεται συνέχεια σε σύγκρουση με τον εαυτό του και αμφισβητεί της δυνάμεις του μέχρι να διαπιστώσει και ο ίδιος βιωματικά ότι μπορεί να βασιστεί στον εαυτό του και να τα καταφέρει.

«Όποιος αποφασίσει να ζήσει, πρέπει να πάρει τα ρίσκα του και να περάσει από όλες τις προκλήσεις, Έτσι βιώνει μια συναρπαστική ζωή, γνωρίζει τον εαυτό του και διασχίζει επιτυχώς «το δάσος» ~Απόσπασμα από το βιβλίο Δέντρα και Δάση της Μέσης-Γης.

Αγαπημένα κεφάλαια του βιβλίου

«ο Δενδρογένης», Βαγγέλης Σαλευρής, ζωγραφική με μελάνι, 2017

Οι όψεις του δέντρου στον αρχαίο κόσμο

Στο κεφάλαιο «Οι όψεις του δέντρου στον αρχαίο κόσμο»,  η συγγραφέας θα σε ταξιδέψει στις μυθολογικές παραδόσεις των λαών όσον αφορά τα δέντρα και τα σύμβολα που αντιπροσωπεύουν.

Από την ελιά, την βελανιδιά και το πεύκο στην αρχαία Ελλάδα, μέχρι το Ίνγκντρασιλ στη Σκανδιναβία, την Βελανιδιά των Κελτών και το δέντρο της Αφύπνισης στη Μεσοποταμία.

Εντσς : Τα αρχαία πνεύματα των δέντρων

Σύμφωνα με τη συγγραφέα τα Εντσς παρουσιάζουν ομοιότητες με τα πνεύματα της κέλτικης παράδοσης και της αρχαιοελληνικής μυθολογίας:

Τις Αμαδρυάδες και τις Δρυάδες, οι οποίες προστατευόντουσαν από όποιον ήθελε να τους κάνει κακό, οπλισμένες με ένα τσεκούρι.

Το λευκό δέντρο της Γκόντορ και ο Μεσσίας

Ένα από τα πιο συμβολικά δέντρα ίσως σε αυτή την ιστορία, μιας και τα άνθη στο Δέντρο της Γκόντορ φέρνουν μαζί τους την ελπίδα για ένα νέο ξεκίνημα στο τόπο της Μέσης-Γης.

«Η ιστορία της μέσης γης ξεκινά και τελειώνει με ένα δέντρο όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη Βίβλο» ~Απόσπασμα από το βιβλίο Δέντρα και Δάση της Μέσης-Γης.

Δεν θα μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες μιας και η συγγραφέας παρουσιάζει με πολύ ωραίο τρόπο το έργο του Τόλκιν.

Με την ανάγνωση του βιβλίου κατάλαβα λίγο καλύτερα τον λόγο που οι ιστορίες του Τόλκιν μιλάμε στην ψυχή πολλών ανθρώπων. Ιστορίες που αποτελούνται από πολλά μέρη από μύθους που έφτιαξαν οι πρόγονοι μας.

Η σύνδεση μας με αυτές είναι αυτονόητη.


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.