Είμαστε όλοι υποκριτές;

11 Shares

Ο Νταν Μπάτσον στο πανεπιστήμιο του Κάνσας, έβγαλε μια έρευνα που μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε αν είμαστε όντως όλοι υποκριτές ή απλά έγραψα έναν προκλητικό τίτλο στην αρχή του άρθρου για να μπεις να το διαβάσεις.

Το κοινωνικό πείραμα

Σχημάτισε δυάδες. Κάθε ένας από την δυάδα έμπαινε μέσα στο εργαστήριο του ξεχωριστά και νόμιζε ότι συμμετείχε σε έρευνα για το πως η άδικες ανταμοιβές επηρεάζουν την ομαδική δουλειά.

Αν ο άνθρωπος μέσα απαντούσε σωστά σε μερικές ερωτήσεις, θα κέρδιζε ένα «εισιτήριο», το οποίο οδηγεί σε διάφορα δώρα. Ο συμπαίκτης του δεν θα κέρδιζε τίποτα.

Πριν μπει μέσα σε ένα δωμάτιο για να απαντήσει στις ερωτήσεις ενημερωνόταν ότι:

1)Εσύ αποφασίζεις ποιος τελικά θα πάρει το εισιτήριο για τα δώρα.

2)Ο συμπαίκτης σου είναι ήδη σε άλλο δωμάτιο, δεν θα τον δεις.

3)Θα ενημερωθεί ότι οποιοδήποτε αποτέλεσμα και αν βγει, ότι ήταν τυχαίο.

Επιπλέον στον συμμετέχων δινόταν και ένα νόμισμα μέσα σε μια μικρή πλαστική σακούλα, έτσι ώστε μετά να φαίνεται αν το χρησιμοποίησε.

Αποτελέσματα

Περίπου οι μισοί χρησιμοποίησαν το νόμισμα για την έκβαση του αποτελέσματος. Μάλιστα μετά το κοινωνικό πείραμα σε ένα ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν υποστήριξαν επέλεξαν ηθικά.

Το 90% των ανθρώπων που δεν έριξαν το νόμισμα επέλεξαν τα δώρα για τον εαυτό τους.

Και το προσωπικά αγαπημένο, που απαντά στην ερώτηση «είμαστε όλοι υποκριτές;»

Ο επιστήμονας είχε δώσει μερικές βδομάδες πριν ερωτηματολόγια με θέμα ηθική συμπεριφορά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που δήλωσαν στα ερωτηματολόγια ότι νοιάζονται για τον συνάνθρωπο τους και για θέματα κοινωνικής ευθύνης, άνοιξαν την πλαστική σακούλα για το κέρμα αλλά πήραν τα δώρα για την πάρτι τους.

Πρακτικά έριχναν το κέρμα,(γιατί όπως δήλωσαν μετά στο ερωτηματολόγιο ήταν θέμα ηθικής) αλλά όταν τα αποτελέσματα ήταν εναντίον τους κάτι άλλαζε μέσα τους και τα αγνοούσαν.

Ο προσωπικός σου, εσωτερικός δικηγόρος

Το φαινόμενο αυτό στο βιβλίο “The happiness Hypothesis” ονομάζεται «εσωτερικός δικηγόρος». Όλοι λίγο πολύ τον συμβουλεύομαστε καμιά φορά. Με τη σειρά του μας τονίζει τους λόγους που η δικιά μας κατάσταση πάντα θα διαφέρει από αυτή των υπολοίπων.

Για να σου τον θυμίσω πιο ξεκάθαρα είναι αυτός που συχνά σε μια αντιπαράθεση λέει:

“ Άλλο εγώ!, τι συγκρίνεις τώρα;»

Όπως κάθε δικηγόρος έτσι και αυτός δεν εστιάζει στην αλήθεια, αλλά στο τι μπορεί να κάνει για την εκάστοτε κατάσταση, ακόμα και αν είναι αθώος.

Στόχος του άρθρου

Σκοπός του άρθρου δεν είναι να σταματήσουμε εδώ και να δραματοποιούμε καταστάσεις του τύπου «τελικά όλοι είμαστε υποκριτές» κτλ. Αλλά να δώσω σε μένα και εσένα την ευκαιρία να ρίξουμε λίγο παραπάνω φως όταν ενώ «ρίχνουμε το κέρμα και δεν μας αρέσει το αποτέλεσμα» διαλέγουμε στο τέλος αυτό που μας βολεύει.

Γιατί τόσος κόπος για κάτι που δεν είμαστε;

«Η πλειοψηφία των ανθρώπων αρκούνται και επηρεάζονται με αυτό που φαίνεται και όχι με αυτό που είναι πραγματικά.» Νικολό Μακιαβέλι

Πολύ πιθανόν η ανθρώπινη δίψα μας για αποδοχή να έχει προγραμματίσει τον εγκέφαλο μας να δρα με αυτόν τον τρόπο. Αν κάποιος θέλει να δείχνει ότι είναι δίκαιος μπορεί να εκφράζει απόψεις για την δικαιοσύνη και την ισότητα και όταν κλείνουν οι κάμερες να δρα διαφορετικά.

Τα κοινωνικά δίκτια, είναι η επιτομή αυτής της κατάστασης. Όλοι μπορούν να γίνουν έστω και λίγο υποκριτές για να δείξουν πόσο τέλεια είναι η ζωή του ή για να σου μεταφέρουν πόσο δύσκολη είναι η ζωή τους.

Η καλύτερη προσέγγιση σε αυτό το φαινόμενο μπορεί να μην είναι ο «πόλεμος» κατά αυτού αλλά η παρατήρηση του. Αν παρατηρήσεις μια συμπεριφορά και δεν δώσεις σημασία στις ταμπέλες που φτιάχνει το μυαλό του σου, τότε ίσως να μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που μας πειράζει πραγματικά.

Αν ψάξεις στο διαδίκτυο μπορείς να βρεις εκπληκτικά βίντεο και σκίτσα, τα αναπαριστούν τους «υποκριτές» ή έστω τις υποκριτικές συμπεριφορές. (τα οποία δυστυχώς δεν μπορώ να σου δείξω εδώ λόγο δικαιωμάτων).

Τέλος, σου προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο «The Hapiness Hypothesis», από το οποίο έχω «κλέψει» διάφορες ιδέες.


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.