Φόβος : όπλο κυριαρχίας ή καταστροφής;

Φόβος

O φόβος είναι ένα αρχέγονο συναίσθημα με ερεθίσματα βαθιά και ανεξέλεγκτα. Προηγείται της λογικής καθώς συνδέεται με μια ομάδα νευρώνων του εγκεφάλου μας που ονομάζεται Αμυγδαλή (Amygdala), κατάλοιπο του «πρωτόγονου» εγκεφάλου. Συνδέεται, λοιπόν, με την συναισθηματική νοημοσύνη και τις συναισθηματικές αντιδράσεις, με την μνήμη και τις ενστικτώδεις λειτουργίες.

Αν παρατηρήσουμε την αντίδραση μας  στο άκουσμα ενός δυνατού ξαφνικού κρότου, θα συμπεράνουμε πως όσα χρόνια και αν περάσουν, όσο και αν προσπαθούμε να αποβάλλουμε το φόβο μας, στιγμιαία τιναζόμαστε, τρομάζουμε μπορεί ακόμη και να φωνάξουμε. Αυτή είναι μια αντίδραση που θα παρατηρηθεί σε ένα πεντάχρονο παιδί και εξίσου σε έναν σαρανταπεντάχρονο ενήλικα. Αυτό συμβαίνει γιατί ενεργοποιούνται οι νευρώνες της αμυγδαλής, μια αντίδραση που είναι «περασμένη» στο γενετικό μας υλικό πολύ πριν τον νεοφλοιό ,το λεγόμενο «σκεπτόμενο» τμήμα του εγκεφάλου που αντιπροσωπεύει όλες μας τις αντιδράσεις που βασίζονται στην λογική.

Συμπερασματικά, το ανθρώπινο είδος είναι «προγραμματισμένο» βιολογικά και ψυχολογικά να αντιδρά με φόβο στα ίδια ερεθίσματα, σε όλες τις ιστορικές περιόδους.
Και κάπου εδώ εισάγεται η γνώση της αρχέγονης δύναμης του φόβου ως συναίσθημα. Πολλοί γονείς προκαλούν φόβο στα παιδιά τους ώστε να κάνουν αυτό που εκείνοι επιθυμούν.

  «Δεν κάνει να μιλάμε άσχημα γιατί ο θεούλης θα μας τιμωρήσει» , «μείνε εδώ κοντά μου γιατί υπάρχει ο κακός γίγαντας που τρώει τα παιδάκια» , «αν δεν είσαι καλό παιδί ο Άγιος Βασίλης δε θα σου φέρει δώρο» «πρέπει να τρως όλο σου το φαγητό αλλιώς δε θα ψηλώσεις» 

Μπορεί η αρχική πρόθεση τους να είναι η αγάπη τους  ή η ανησυχία τους για αυτά. Είναι όμως αυτός ο σωστός τρόπος ;

Οι γονείς χειραγωγούν τα παιδιά τους με «όπλο» τους, τον φόβο των παιδιών ενώ στην πραγματικότητα τον μετατρέπουν σε« όπλο καταστροφής».

Είναι αλήθεια πως υπάρχουν στιγμές που ο φόβος μας κατακλύζει και άλλες που φροντίζουμε να τον θάψουμε στα ενδότερα της ψυχής μας. Μοιραζόμαστε κοινούς φόβους όπως ο φόβος του θανάτου  για το άγνωστο του μέλλοντος, της απόρριψης και της αποτυχίας.Ας φέρουμε ένα παράδειγμα που ίσως θεωρήσετε ακραίο όμως  δεν παύει να είναι και ολότελα πραγματικό.

Είναι ένας άνθρωπος και έχοντας ως κινητήρια δύναμη του τον φόβο για τον θάνατο κατάφερε  ακόμη και οι Αμερικάνοι και πιο συγκεκριμένα η Sony Pictures ακύρωσε την προβολή της κωμικής ταινίας “Interview” που είχε ως θέμα τον ηγέτη καθώς  οι αμερικανικοί κινηματογράφοι αρνήθηκαν να προβάλλουν.

Γιατί 24 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν σιωπηρά; Από φόβο, αγαπητοί μου. Από φόβο για την ζωή τους.

Ο  Κιμ Γιονγκ-Ουν  σκοτώνει ανεξέλεγκτα ,εφαρμόζει νόμους που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και χρησιμοποιεί τον φόβο του κόσμου ως όπλο καταστροφής για την χειραγώγησή τους.

Είναι αλήθεια πως υπάρχουν στιγμές που ο φόβος μας κατακλύζει και άλλες που φροντίζουμε να τον θάψουμε στα ενδότερα της ψυχής μας. Μοιραζόμαστε κοινούς φόβους όπως ο φόβος του θανάτου  για το άγνωστο του μέλλοντος, της απόρριψης και της αποτυχίας.Από την άλλη, ο φόβος μπορεί ακόμη σε περιπτώσεις κινδύνου να λειτουργήσει υπέρ μας και ακόμη και λειτουργήσει ως σωτήρας για την ίδια μας την ζωή και να χρησιμεύσει ως όπλο κυριαρχίας  σε όλα αυτά που μας «καταδιώκουν» ενδόμυχα ή μη.

Το θέμα είναι λοιπόν από ποια πλευρά θα επιλέξουμε να ταχθούμε.Θα χρησιμοποιήσουμε τον φόβο μας ως όπλο δύναμης ή ως όπλο καταστροφής;


Διαφήμιση


Ελένη Κωτίδου
Γεια σου κόσμε! Κόσμε χαρούμενε, προβληματισμένε, τυχερέ και άτυχε! Είμαι η Ελένη και είμαι εδώ για τις ώρες των αντιφάσεων και της δημιουργίας! Όπως είπε κάποιος πολύ αγαπημένος κάποτε : " Οι ώρες της απόλυτης ελευθερίας μας, εκεί που ορίζουμε απόλυτα τον εαυτό μας είναι οι ώρες που δημιουργούμε". Το να γράφεις,λοιπόν, ένα άρθρο είναι ένα είδος ελευθερίας όλων εκείνων των αντιφάσεων, των προβληματισμών και των συναισθημάτων που αποτυπώνονται και μένουν. Δηλώνω ορκισμένη βιβλιοφάγος και ελπίζω οι προτάσεις μου να σε οδηγούν παντοτινά στις δικές σου ώρες απόλυτης ελευθερίας.