Φτάσε στο φεγγάρι…με ένα βήμα τη φορά

Φτάστε στο φεγγάρι…με ένα βήμα τη φορά

Ο γάιδαρος του Μπουριντάν

Έστω ότι έχουμε έναν γάιδαρο, ο oποίος πεινάει και διψάει στον ίδιο βαθμό, ενώ βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα από ένα καλάθι με σανό και από την άλλη με νερό. Ο γάιδαρος θα πήγαινε σε αυτό που είναι πιο κοντά αλλά τι θα συμβεί όταν και τα δύο δοχεία έχουν την ίδια απόσταση μεταξύ τους. Ουσιαστικά, το ζωντανό δεν μπορεί να αποφασίσει και στο τέλος πεθαίνει.
Σας έχει συμβεί να έχετε τόσα πολλά πράγματα να κάνετε που καταλήγετε στο τέλος της ημέρας να μην κάνετε τίποτα ή ελάχιστα μένοντας δυσαρεστημένος/νη ;

«Δεν είναι αρκετό να είσαι απασχολημένος. Απασχολημένα είναι και τα μυρμήγκια. Το θέμα είναι με τι είσαι απασχολημένος.» Bob Hawke

Εμένα σίγουρα και αρκετές φορές. Θα σηκωνόμουν από το κρεβάτι και το πρώτο πράγμα που θα έκανα ήταν μια νοητή λίστα με αυτά που «πρέπει» να κάνω. Μερικές φορές, ακόμη το παρατηρώ να συμβαίνει.
Οπότε,άρχισα να ψάχνω και να εφαρμόζω αυτά που θα μοιραστώ μαζί σας.

«Επίδραση» του Ντόμινο: άρχισε με μικρά πράγματα και φτάσε κυριολεκτικά στο φεγγάρι

Το 1983 ο Lorne Whitehead, δημοσίευσε στο αμερικάνικο περιοδικό Φυσικής, πως ένα μοναδικό ντόμινο, μπορεί να ρίξει ένα άλλο το οποίο είναι 50% μεγαλύτερο από αυτό. Το 2001, το πείραμα διεξάχθηκε πάλι από έναν φυσικό του San Francisco, ο οποίος ασχολήθηκε στη συνέχεια με την γεωμετρική πρόοδο του πειράματος και κατέληξε πως το πεντηκοστό-έβδομο ντόμινο θα ήταν ικανό να καλύψει την απόσταση της γης μέχρι το φεγγάρι. Να σημειωθεί ότι το πρώτο ντόμινο ήταν περίπου 8 εκατοστά.

Για να το συνειδητοποιήσουμε : Αν βάλουμε ένα ντόμινο μερικών εκατοστών και φροντίσουμε κάθε επόμενο ντόμινο να είναι 50% μεγαλύτερο από το προηγούμενο, το νούμερο 57 θα φτάσει περίπου το φεγγάρι!

Από αυτά τα πειράματα, καταλαβαίνουμε πως αν φτάσουμε να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά, είμαστε ικανοί για θεαματικά αποτελέσματα.

Σχετικό βιβλίο : The One Thing 

Αγαπημένοι άνθρωποι

Παρόλο το θεαματικό παράδειγμα με το ντόμινο, το πιο σημαντικό όταν νιώθεις άγχος από τις πολλές υποχρεώσεις είναι να έχεις ανθρώπους δίπλα σου, που ουσιαστικά θα σε «ξυπνήσουν» από αυτήν την ατέρμονη κατάσταση του μυαλού. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παρατηρήσεις την επιθυμία σου να τους βγάλεις «λάθος» και να τους ακούσεις.

Παρατηρώντας τα σημάδια

Φυσικά κάθε άνθρωπος δεν είναι ίδιος· έτσι και αυτοί που είναι δίπλα σου θα σε «ξυπνήσουν» με τον τρόπο τους. Πολύ σπάνια θα σου πουν ευθέως ότι δεν κάνεις τίποτα άλλο από το να αγχώνεσαι για το μέλλον και ότι πρακτικά είσαι σε αδράνεια, κάνοντας λιγότερα από αυτά που μπορείς. Παρατήρησε πώς ο καθένας εκφράζει την δυσαρέσκεια του. Ποιος σου κάνει εποικοδομητική κριτική και ποιος γκρινιάζει απλά για να πάρει κάποια αντίδραση;

Στείλτε το άρθρο σε όποιον πιστεύετε ότι αγχώνεται με ΟΛΑ εκείνα τα πράγματα που έχει να κάνει.


Υ.Γ  Για περισσότερα βιβλία κάνε «κλικ» εδώ!

Υ.Γ 2   Κάνε εγγραφή στο Newsletter μας (1 e-mail τη βδομάδα)

Κάνε εγγραφή στο Newsletter μας (1 e-mail τη βδομάδα) και μπες στην παρέα μαζί με άλλους:

132 Συνδρομητές


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πιστεύω οτι το πρώτο παράδειγμα με το γάιδαρο είναι καθοδηγούμενο.Εγώ δεν πιστεύω οτι ο γάιδαρος θα πεθάνει.Ένα ποσοστό γαιδάρων θα χορτάσει άλλο θα ξεδιψάσει και άλλο θα πεθάνει επειδή είναι αναποφάσιστο.Επομένως το επίπεδο σκέψης υπερτονίζει την τρίτη εκδοχή χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα προηγούμενα ποσοστά.Για όλα τα υπόλοιπα συμφωνώ αλλά πολλές φορές ο καθοδηγούμενος τρόπος επιπέδων σκέψης μαλθακοποιεί την κριτική ικανότητα και χειραγωγεί τον αναγνώστη. Ο ενεστώτας είναι χρόνος χειραγώγισης ενώ όταν μπαίνει το αν,αν σεν πήγαινε ο γάιδαρος να φάει ,αν δεν πήγαινε να πιεί νερό θα πέθαινε.Συμφωνώ πάντως απολύτως με το βιβλίο. ΤΕΛΕΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ. Όσο για τον τρόπο που μάς κρίνουν οι άλλοι πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η πρόθεση.

    • Αν είχαμε πάρει έναν αριθμό γαϊδάρων φυσικα. Η ιστορία αυτή παρουσιάζεται στην υπερβολή για να μας δείξει πως μπλοκάρουμε τον εαυτό μας όταν σκεφτόμαστε όλη την ώρα τα θέματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στην καθημερηνότητα μας. Το μυστικό είναι να εξασκήθούμε στο να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά, φυσικά και ο προγραμματισμός είναι σημαντικός, αλλά πολλοί άνθρωποι το παρακάνουν με το να προγραμματίζουν συνέχεια. Αρχίζοντας με μικρά βήματα καταφέρνουμε μεγάλα πράγματα. Φυσικά και η αναποφασιστικότητα είναι μέσα στη ζωή όπως και ο τρόπος που θα μας κρίνουν οι άλλοι

Comments are closed.