Μην αφήνεις την ενοχή να σου στερεί την ομορφιά της ζωής

Μην αφήνεις την ενοχή να σου στερεί την ομορφιά της ζωής
Photo by Maksym Kaharlytskyi on Unsplash
11 Shares

Οι ενοχές είναι το μικρό τερατάκι που ξεπηδάει από μέσα μας κάθε φορά που αισθανόμαστε ότι μία πράξη μας είναι αντίθετη από τα πιστεύω μας ή θα δεχτεί την αρνητική κριτική των άλλων. Η ενοχή ανήκει στα δευτερογενή συναισθήματα του ανθρώπου, διότι σε αντίθεση με τη λύπη, τη χαρά , τη θλίψη το άτομο τη μαθαίνει από τη συναναστροφή του με τους άλλους. Η ενοχή συνδέεται με την ανάγκη μας για εκτίμηση και αποδοχή από τους άλλους με κατάλοιπα που μπορεί να έχει αφήσει μέσα  μας μία τραυματική παιδική ηλικία, κυρίως οι ελλειμματικές σχέσεις με τη μητέρα.

Η ενοχή δεν υπονοεί σε καμία περίπτωση πως αυτό που πράξαμε είναι και υποχρεωτικά λάθος. Σε αντίθεση με την τύψη, η ενοχή ξεπηδάει μέσα μας με την παραμικρή αφορμή, διότι όταν είναι νοσηρή προσπαθεί να μπλοκάρει και να μειώσει την αυτοεκτίμηση του ατόμου.

Οι ενοχές είναι έτοιμες να «τρυπώσουν» μέσα μας με την παραμικρή αφορμή. Γιατί αργήσαμε στη δουλειά, γιατί μαλώσαμε με τη φίλη μας, γιατί φάγαμε γλυκό και άλλα χίλια δύο. Πώς μπορούμε να τις καταπολεμήσουμε;

Διάφορες σκέψεις που μπορούμε να κάνουμε σε μία κατάσταση που μπορεί να μας γεννήσει ενοχές

Έφαγα πάλι γλυκό: Πες στον εαυτό σου ότι μία μικρή παρασπονδία επιτρέπεται που και που. Δε χαλάμε τη δίαιτά μας , συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το στόχο μας. Ακόμα  και οι διαιτολόγοι γνωρίζουν πως όλοι μας ακόμα και αν ακολουθούμε μία διατροφή για δίαιτα, θα πέσουμε αργά ή γρήγορα σε έναν πειρασμό.

Πήρα ένα ακριβό δώρο για εμένα: Αυτή είναι μία ενοχή που μας γεννάει η οικογένεια η οποία μας διδάσκει ότι δεν πρέπει να ζητάμε πολλά πράγματα και να μην είμαστε άπληστοι. Πες στον εαυτό σου ότι έχεις δικαίωμα να τον ανταμείψεις με ένα δώρο και με χρήματα που είναι δικά σου και δεν τα στερείς από τίποτα και από κανένα.  Σκέψου πως αφού τα χρήματα τα απόκτησες με τον κόπο σου, δικαιούσαι να κάνεις και ένα δώρο μία στο τόσο στον εαυτό σου.

Δε μίλησα σε ένα φίλο μου για ένα πρόβλημά μου: Δε χρειάζεται να τιμωρείς τον εαυτό σου τόσο σκληρά επειδή δεν επιθύμησες να μοιραστείς κάτι. Φιλία δε σημαίνει ότι είμαι υποχρεωμένος να λέω τα πάντα. Καλός φίλος είναι εκείνος που είναι στο πλευρό μας και αποδέχεται αυτό που είμαστε. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να έχει τα όριά του και να προστατεύει την ιδιωτική του ζωή.

Αγάπησα τον λάθος άνθρωπο: Αυτό είναι μία ενοχή καθαρά εξωτερική. Κανένας δεν μπορεί να ορίσει ποιος άνθρωπος είναι σωστός για εμάς και ποιος λάθος. Αν αισθανόμαστε ενοχές επειδή θεωρούμε πως αγαπήσαμε τον λάθος άνθρωπο , τότε αυτό είναι μία πεποίθηση που πότισαν μέσα μας η κοινωνία και η οικογένεια. Μία ενοχή που αφορά και τον επαγγελματικό μας προσανατολισμό. Αυτή είναι μία ενοχή που οφείλουμε να αποτινάξουμε από επάνω μας. Ζητήματα που αφορούν το επάγγελμα που θέλουμε να ακολουθήσουμε ή τον άνθρωπο που θα επιλέξουμε δε χωράνε ενοχές διότι αφορούν αποκλειστικά εμάς.

Δεν πρόλαβα να δω τα email μου: Η σύγχρονη εποχή δε μας αφήνει κανένα περιθώριο να μην έχουμε επαφές με τους κοντινούς μας ανθρώπους. Κινητά, αλληλογραφία, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή με το περιβάλλον μας. Και οι ενοχές παραμονεύουν. Αν αργήσουμε να δούμε ένα μήνυμα, αμέσως η ενοχή μας τριβελίζει. Πες στον εαυτό σου ότι μπορείς να ξεχαστείς και να μη δεις και ένα μήνυμα μερικές φορές. Ξεκαθάρισε στους δικούς σου ανθρώπους πως για μερικές μέρες μπορεί να μη θέλεις να σηκώνεις ούτε το τηλέφωνό σου.

Μερικά από ατελείωτα καθημερινά συμβάντα τα οποία μας γεμίζουν ενοχές. Ας πάρουμε απόφαση να λυτρωθούμε από αυτές και να αποδεχτούμε αυτό που είμαστε, ακόμα και αν δεν αρέσει σε ορισμένα άτομα. Ας μην αφήνουμε τις ενοχές να μας στερούν τη χαρά της μίας και μοναδικής ζωής.


Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Μαρία Σκαμπαρδώνη
Δημοσιογράφος. Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.