Ο μεγαλύτερος μας φόβος

Ο μεγαλύτερος μας φόβος

μέρος 1…

Εσάς τι σας φοβίζει περισσότερο; Τα ύψη, το σκοτάδι, οι κλειστοί χώροι, ή μήπως οι αράχνες, τα φίδια, οι κλόουν, οι βελόνες; Κατά βάθος ξέρουμε ότι όλοι αυτοί είναι σε μεγάλο βαθμό παράλογοι φόβοι, γι’ αυτό χαρακτηρίζονται ακριβέστερα ως φοβίες. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων κανένα από αυτά τα πράγματα δεν πρόκειται ουσιαστικά να μας βλάψει και σίγουρα δεν είναι δικαιολογημένη η πανικόβλητη αντίδρασή μας στη θέα τους και μόνο. Υπάρχει, όμως, κάτι που μοιάζει να απειλεί διαρκώς τη ζωή μας, οπότε φαντάζει απόλυτα λογικό και δικαιολογημένο να το φοβόμαστε: ο θάνατος, ο δικός μας ή των ανθρώπων για τους οποίους νοιαζόμαστε. Ο θάνατος είναι ο κλασικός εχθρός σε πολλές παραδοσιακές αλλά και σύγχρονες ιστορίες, όπου ο ήρωας πασχίζει να νικήσει τον μαυροντυμένο άντρα με το δρεπάνι, να εμποδίσει τον αντίπαλο του να κατακτήσει την αιώνια ζωή ή να την κατακτήσει ο ίδιος. Η υπεροχή έναντι του θανάτου αντιμετωπίζεται ως μία αξεπέραστη και θαυμαστή δύναμη που όλοι θα ήθελαν να αποκτήσουν.

Γιατί φοβόμαστε τον θάνατο;

Στην πραγματικότητα, είμαστε όλοι εξελικτικά προγραμματισμένοι να αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι, οποιαδήποτε απειλή της ζωής μας. Το ανθρώπινο είδος δεν θα ήταν εδώ σήμερα αν οι μακρινοί μας πρόγονοι δεν φοβούνταν βαθύτατα τον θάνατο, ώστε να μπορούν να τρέξουν σαν να είχαν φτερά στα πόδια τους ή να παλέψουν με νύχια και με δόντια για να γλιτώσουν από ζώα ή φυσικά φαινόμενα πολύ πιο δυνατά από τους ίδιους. Για χιλιάδες χρόνια, το απόλυτο ένστικτο της επιβίωσης έχει δώσει στον άνθρωπο την δυνατότητα να αναπαραχθεί και να εξελιχθεί, ώστε τελικά να κατορθώσει να γίνει το επικρατές είδος στον πλανήτη μας.

 

Όμως, τους τελευταίους αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας οι συνθήκες έχουν αλλάξει δραματικά. Στην πλειοψηφία τους, οι άνθρωποι δεν κυνηγάνε πια το φαγητό τους, δεν κινδυνεύει διαρκώς η ζωή τους κι ούτε καν χρειάζεται να κοπιάσουν σωματικά για να τραφούν. Συνεπώς, όπως ακριβώς η βαθιά επιθυμία για λιπαρές τροφές (πλούσιες σε δυσεύρετη κάποτε ενέργεια) έχει στις μέρες μας δώσει γέννεση στην επιδημία που λέγεται παχυσαρκία, έτσι και το ένστικτο της επιβίωσης, μάς έχει κάνει να φοβόμαστε και συχνά να διαχειριζόμαστε πολύ άσχημα το απόλυτα φυσικό φαινόμενο του ανθρώπινου θανάτου.

Στρουθοκαμηλισμός

Η συζήτηση και μόνο γύρω από τον θάνατο θεωρείται σήμερα πολύ μακάβρια και αποφεύγεται πάση θυσία στις περισσότερες περιστάσεις. Λες κι αν δεν μιλήσουμε για αυτόν, θα πάψει κιόλας να υπάρχει ή θα μας αφήσει ήσυχους να ζήσουμε για πάντα. Η στάση αυτή απέναντι στο θάνατο επεκτείνεται και στο πως αντιμετωπίζουμε τους ετοιμοθάνατους και τους νεκρούς μας. Οι σύγχρονοι γονείς, για παράδειγμα, θεωρούν την ιδέα του θανάτου και το θέαμα ενός ετοιμοθάνατου εντελώς ακατάλληλα για μικρά παιδιά. Ακόμη και τις λέξεις «θάνατος» ή «πέθανε» τις αντικαθιστούν με ευφημισμούς όπως «έφυγε», «πήγε ταξίδι», «είναι κάπου καλύτερα τώρα», νομίζοντας ότι προστατεύουν τα παιδιά τους από την αποτρόπαια και τραυματική έννοια του θανάτου.

Πριν διαβάσω για πρώτη φορά το βιβλίο της Elizabeth Kubler Ross: On Death and Dying δεν είχα καταλάβει πόσο προβληματική έως βασανιστική μπορεί να είναι για όλους μας αυτή η στάση απέναντι στο θάνατο. Έχοντας κατά νου ότι το βιβλίο γράφτηκε πριν από μισό αιώνα, ποιος θα περίμενε να είναι τόσο επίκαιρο ακόμη και σήμερα; Ο φόβος και η αποξένωσή μας από το φυσικό φαινόμενο που λέγεται θάνατος έχει βαθύνει ακόμη περισσότερο, από τότε που η E. K. Ross έκανε την πρωτάκουστη για την εποχή της έρευνα γύρω από τους ετοιμοθάνατους ασθενείς.

Για να καταλάβουμε τις συνέπειες αυτής της αποξένωσης, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε πως βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι την τελική τους πορεία προς τον θάνατο.

Αυτό το άρθρο είναι το 1ο μέρος μίας σειράς τριών άρθρων για το παρεξηγημένο θέμα του θανάτου. Στη συνέχεια, θα μιλήσουμε για τα 5 στάδια του θανάτου & για το πόσο λάθος τα αντιμετωπίζουμε. Αν δε θέλετε να χάσετε τα επόμενα μέρη της σειράς, αλλά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα άρθρα, κάντε subscribe στο newsletter & like στη σελίδα του BaktoBlog στο facebook!


Υ.Γ  Δες τα καλύτερα βιβλία ! Κάνε «κλικ» εδώ!

 

Κάνε εγγραφή στο Newsletter μας (1 e-mail τη βδομάδα) και μπες στην παρέα μαζί με άλλους:

132 Συνδρομητές


Διαφήμιση


Είμαι ο Γιάννης και απολαμβάνω απίστευτα να γράφω στον ελεύθερο μου χρόνο για σημαντικά θέματα που με απασχολούν και συνήθως με αγγίζουν προσωπικά, τα οποία αξίζουν λίγη περισσότερη σκέψη από ότι συνηθίζουμε να τους αφιερώνουμε. Μπορείτε να με βρείτε στο facebook αλλά και να διαβάσετε περισσότερα άρθρα μου, στα αγγλικά, στο προσωπικό μου blog (hearmeout103.wordpress.com). Θα ήθελα πολύ να μαθαίνω τις σκέψεις/απόψεις σας πάνω στα θέματα που θίγω, οπότε μην διστάσετε να τις εκφράσετε στα σχόλια ή να επικοινωνήσετε μαζί μου!