Ο ευφυής κύριος Oscar Wilde υποστηρίζει ότι οι μικρές και απλές απολαύσεις της ζωής είναι η έσχατη καταφυγή των σύνθετων ανθρώπων. Μέσα σε μια φρενήρη καθημερινότητα οι μικρές και περιεκτικές στιγμές νοήματος είναι αυτές που τελικά προσφέρουν ένα παράθυρο πραγματικής ζωής. Λίγα από όσα κάνουμε καθημερινά πραγματικά μας ενδιαφέρουν. Ακόμα λιγότερα μας δημιουργούν αυθεντική χαρά. Αυτό συμβαίνει γιατί η ζωή είναι γεμάτη υποχρεώσεις, διάβασμα, δουλειές και εκκρεμότητες.

Δεν είναι ότι κι αυτά δεν προσφέρουν κάποια ικανοποίηση. Σίγουρα, η εκπαίδευση, η προσφορά, η παραγωγή έργου οδηγούν στην αυτοπραγμάτωση, αλλά όταν μονοπωλούν τη ζωή, οδηγούν στην μονοτονία και τη μιζέρια, καθώς δεν αποτελούν πηγή απόλαυσης και αυθεντικής χαράς, γιατί δεν αγγίζουν τα βαθύτερα θέλω του εαυτού.

Η ζωή που ζούμε είναι σύνθετη, ενώ η ευτυχία που ζητάμε βρίσκεται σε μικρά και προσβάσιμα πράγματα. Αν ρωτήσει ο καθένας τον εαυτό του πως θα ήθελε να περνάει τις ώρες του η απάντηση σίγουρα δεν θα ήταν πνιγμένος στο διάβασμα, τη δουλειά ή τις υποχρεώσεις. Πέρα από αυτά στόχος όλων είναι η πραγματική ευτυχία, που περιλαμβάνει τη φροντίδα του εαυτού μας, χρόνο για εμάς και στιγμές πραγματικής χαράς και απόλαυσης. Όλοι ζητάμε στιγμές μικρές, περιεκτικές, όπου ΖΟΥΜΕ και δεν εκτελούμε μηχανικά.

Στις καθημερινές απολαύσεις ανήκει η μικρή ιεροτελεστία του καφέ κάθε μέρα. Μια ώρα προπόνησης στο γυμναστήριο. Μια βόλτα με τα αγαπημένα σου τραγούδια στα ακουστικά. Μια συζήτηση για τη ζωή με τον πιο αγαπημένο σου φίλο. Αποτελούν μικρές απολαύσεις, αλλά και μείζονα καταφυγή από το θόρυβο του κόσμου. Φωτοβολίδες ζωής μέσα στην πίεση. Μοναδική προϋπόθεση είναι να τις ζούμε χωρίς χρονόμετρο, προσπαθώντας να προστατεύσουμε αυτές τις στιγμές από το κυνήγι και το άγχος του χρόνου που περνά…

Αν το σκεφτούμε αμιγώς φιλοσοφικά δεν είναι ο χρόνος που περνά, αλλά εμείς που περνάμε.

Στο φάσμα του χρόνου το τμήμα που αναλογεί σ’ εμάς είναι πεπερασμένο. Ο χρόνος υπήρχε και θα υπάρχει.Επομένως, αξίζει να επενδύσουμε τη ζωή έξυπνα, όπως ακριβώς την οραματιζόμαστε στο μυαλό μας. Να κάνουμε το χρόνο που περνάμε εδώ να έχει αξία, δηλαδή να τον έχουμε περάσει χαρούμενοι.

Ο Oscar Wilde λέει κάπου αλλού ότι οι άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν την τιμή όλων των πραγμάτων, αλλά την αξία κανενός. Πλέον η ζωή μας μετριέται με όρους παραγωγικότητας και κέρδους, μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα και όχι τόσο η πορεία προς αυτό. Το τι θα θυσιάσουμε προσπαθώντας να κατακτήσουμε πτυχία, δουλειές, καταξίωση. Και τελικά τι μένει;

Έτσι, στον δικό μας σύνθετο μικρόκοσμο πραγματικά ευτυχισμένοι (και μη-καταπιεσμένοι) είναι όσοι εντάσσουν στην κάθε μέρα τους έστω και μία απολαυστική πράξη. Αγώνας 5×5 με τους κολλητούς, ανάγνωση ενός κεφαλαίου από το αγαπημένο σου βιβλίο, μια βόλτα ΕΞΩ, μια εκδρομή, ένα τηλέφωνο στην αγαπημένη σου φίλη που μένει μακριά.

Τελικά αυτές οι στιγμές, χωρίς κανένα κόστος, καταφέρνουν να γίνουν οι πολυτιμότερες αναμνήσεις μας. Να γίνουν το γέλιο μας, έστω για μια στιγμή. Μακροπρόθεσμα, στιγμές σαν κι αυτές θα είναι σταθμοί στο φάσμα του χρόνου μας, γιατί θα είναι οι λόγοι που η μια μέρα δεν θα είναι ίδια με την προηγούμενη και την επόμενη. Θα είναι οι λόγοι για να παλεύουμε με το διάβασμα και τη δουλειά μας, για να φτάσει η στιγμή της ημέρας που θα κάνουμε αυτό το κάτι για εμάς. Κάθε μέρα. Τουλάχιστον μία απολαυστική πράξη, σαν το πιο ζεστό καταφύγιο, μέσα στον εαυτό μας και σε όσους μας αγαπούν.

Στο σημερινό κόσμο που είναι τόσο σύνθετος η περισσότερο επαναστατική πράξη είναι να του κλείσεις το μάτι, κάνοντας πράξεις εξωφρενικά απλές, μικρές, δικές σου, λέγοντας: ακόμα και τις πιο μικρές χαρές που μου δίνονται, εγώ μπορώ και τις απολαμβάνω.

Και σκέψου: τι όμορφη νίκη…

Κ.

Σημείωση

Αγοράζοντας βιβλία μέσω των συνδέσμων του baktoblog, μας βοηθάς στο να συνεχίσουμε να γράφουμε υψηλής ποιότητας κείμενα.


Δωρεάν ebook «Τροφή για σκέψη»: Κατέβασε το σε 3 βήματα