Το όλο θέμα –του συγκεκριμένου άρθρου- μου ήρθε στο μυαλό ξεφυλλίζοντας , ύστερα από καιρό τις σελίδες,  απο  το βιβλίο του Χορχέ  Μπουκάι  , που μου έφερε στα γενέθλιά μου μια κοπέλα..(πριν τρία  χρόνια …).

Αυτού του μεγάλου Ιατρού και Ψυχοθεραπευτή που φέρει  τον  τίτλο “Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης” , και  το οποίο αποτελεί μέρος μια ευρύτερης σειράς βιβλίων του ιδίου που διαπραγματεύονται θέματα με στόχο την εξέλιξη της ανθρώπινης ψυχής , καθώς και την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, μέσα από βιωματικές και μη καταγραφές διαφόρων καθημερινών καταστάσεων.

 Η αλήθεια είναι , πως όταν το πρωτοδιάβασα  δεν είχα μπει στη διαδικασία να ερευνήσω  περαιτέρω  τις  έννοιες  των θεματικών ενοτήτων  του βιβλίου  , όπως “εξάρτηση” ” βελτίωση και αυτοβελτίωση”  και κυρίως να καταλάβω τι τέλος πάντων είναι  αυτή η αυτοαποδοχή!

Έτσι  λοιπόν πριν λίγο καιρό που το έπιασα ξανά στα χέρια μου , άρχισα να δικαιολογώ και να συνειδητοποιώ πράγματα και καταστάσεις που ζούμε καθημερινά, αλλά δεν έχουμε βρεί το μυστικό για να τα λύσουμε , να τα ξεπεράσουμε και να πάμε ένα βήμα παρά πέρα.

Βιώνοντας λοιπόν μια κατάσταση έντονη και άσχημη θα τολμούσα να πω στην καθημερινή μας ζωή , μερικοί απο εμάς την περνάμε “ξυστά” και μερικοί καθόμαστε την υπερ-αναλύουμε και κουράζουμε και το μυαλό μας και σε πολλές περιπτώσεις και τα δικά μας άτομα. Σε αυτούς τους δεύτερους κυρίως θα ήθελα να αναφερθώ.

Όλοι μας έχουμε μπει στο τρυπάκι  έστω και στο ελάχιστο να << γκουγκλάρουμε>> τις φράσεις : “Πώς να μην επηρεάζομαι απο μια κατάσταση” “Τρόποι να δυναμώσω τον εαυτό μου” “Τρόποι αυτοβελτίωσης ” και άλλα πολλά παρόμοια, γράφουμε και σβήνουμε στην αναζήτηση , ελπίζοντας να αλλάξουμε εμάς – να εξελιχθούμε και να μην αφήνουμε τις καταστάσεις να μας σέρνουν. Το κακό είναι πως καλά τα διαβάζουμε πόσο και πόσοι όμως τα κάνουμε πράξη;

Ζώντας μια κατάσταση έντονη στη ζωή μας τη στιγμή εκείνη η παρορμητικότητα και η λογική βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Γιατί καλώς ή κακώς είτε 15 είσαι είτε 85 λειτουργείς με την καρδιά σε κόντρα με τη λογική (και ας βγουν όλοι να πούνε πως δεν ισχύει ). Είσαι άνθρωπος και όσο και να σε έχουν ωριμάσει τα χρόνια , η ζωή , τα λάθη και τα πάθη , πάντα και ας το κρύβεις πίσω απο το χαλαρό βλέμμα και πίσω απο τη σοβαρότητά σου..είσαι όπως όλοι ένας άνθρωπος με τα συναισθήματα, τις ευαισθησίες με όλα τα ανθρώπινα που κάνεις πως δεν υπάρχουν μέσα σου.

Ωστόσο , γι αυτά τα συναισθήματα που βιώνουμε και κρύβουμε οι περισσότεροι – γιατι η εποχή μας δεν χωράει αδύναμους κρίκους …..πώς θα ανταπεξέλθεις;…και το όνομά σου ;….ντροπη! – δεν πρέπει να ντρεπόμαστε  και σε καμία περίπτωση να μη τα θεωρούμε αδύναμα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας. Και αυτό γιατί αυτά είναι και τα “δώρα” που μας δόθηκαν , για να γίνουμε σκληροί χαρακτήρες, με τη διαφορά πως τα ανθρώπινα και ευαίσθητα θα τα έχει το άτομο πάντα στην ψυχούλα του, για να θυμάται πάντα την αρχή της διαδρομής του και  πως  δεν έπαψε ποτέ να είναι Άνθρωπος!!

Το όλο ταξίδι αυτής της διαδρομής  δεν πρέπει να λησμονούμε πως ξεκινάει από  εμάς και για το λόγο αυτό πρέπει να είμαστε καλά με τον εαυτό μας. Να αγκαλιάζουμε  τον χαρακτήρα μας το σώμα μας την εικόνα μας τα πάντα που είμαστε εμείς.

 Άνθρωπος που δεν τα βρήκε με τον εαυτό του όσο δυναμικός και αν προσπαθεί να δείξει δεν είναι. Όσο και να λέει πως ξεπερνάει καταστάσεις δεν το κάνει. Πολύ απλά  γιατί δεν είναι εντάξει μαζί του.

Η μεγαλύτερη σχέση της ζωή μας δεν είναι κανένας/καμία άλλος πέρα από αυτή που θα δημιουργήσουμε με τον εαυτό μας!!

Πως θα μπορέσεις να προχωρήσεις στη ζωή αν δεν αποδεχθείς εσένα; Πως θα μπορέσεις να κάνεις μια σωστή σχέση αν η σχέση με τον εαυτό σου δεν αντέχεται; Πιστεύω δεν τα σκεφτόμαστε όλοι μας αυτά καλά και αν το σκεφτόμαστε τα θεωρούμε θεωρίες…..(βαρετά πράγματα…..ε; ) .Μα αν κάτσουμε και το δούμε λίγο πιο χαλαρά οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν τα πάνε καλά στις εργασιακές τους σχέσεις , σε έντονες καταστάσεις , ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο είναι άτομα που δεν δούλεψαν ποτέ με τον εαυτό τους.

Όπως λέει και στο βιβλίο που ανέφερα στην αρχή , άλλο το αγαπώ και άλλο το εξαρτώμαι από τον άλλον, και αυτό ισχύει για όλες τις σχέσεις  που θα κάνουμε στη ζωή μας ( προσωπικές οικογενειακές φιλικές επαγγελματικές). Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί χάνουνε τον εαυτό τους. Ξέχασαν να δουλέψουν με το μέσα τους , να οριοθετήσουν τα συναισθήματά τους, με αποτέλεσμα να προβάλλουν μια τόσο έντονη – εξαρτημένη συμπεριφορά με στοιχεία αδυναμίας χαρακτήρα και κτητικότητας στο άλλο πρόσωπο.

Την επόμενη φορά που θα μπείτε λοιπόν στη διαδικασία να αναρωτηθείτε τι φταίει σκεφτείτε το πόσο πολύ δουλέψατε πριν έρθετε αντιμέτωποι με τη συγκεκριμένη δυσκολία και το κατά πόσο εσείς αγκαλιάσατε και ήρθατε αντιμέτωποι με τον εαυτό σας και την σκοτεινή σας πλευρά ….εκείνη που κρύβει τους φόβους σας και τα αναπάντητά σας. Και πιστέψτε με μπορεί να θέλει χρόνο ,αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως μετά από αυτό το διάστημα θα είστε πιο δυνατοί και ετοιμοπόλεμοι για κάθε κατάσταση της ζωής σας (αν όχι στο 100% σας σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό σε σχέση με πριν , γιατί υπάρχει και ο αστάθμητος συναισθηματικός παράγοντας ανάλογα με την κατάσταση /τον άνθρωπο/τη στιγμή)

Παρόλα αυτά θα ήθελα να ρωτήσω πως οι εποχές όπως λέτε και έχετε δίκιο τρέχουν τόσο γρήγορα και οι καθημερινοί ρυθμοί δεν μας δίνουν το “δικαίωμα ανακάλυψης του εγώ μας” εμείς γιατί να μη μπορέσουμε να βρούμε λίγο χρόνο για την ψυχή μας;

Δεν την ακούτε που φωνάζει;

Σημείωση

Αγοράζοντας βιβλία μέσω των συνδέσμων του baktoblog, μας βοηθάς στο να συνεχίσουμε να γράφουμε υψηλής ποιότητας κείμενα.


Δωρεάν ebook «Τροφή για σκέψη»: Κατέβασε το σε 3 βήματα


2 COMMENTS

  1. Νικολέτα πανέμορφο άθρο, πολύ όμορφες σκέψεις. Ποιοί είναι οι τρόποι και ποιές οι πράξεις που τελικά μας προτείνεις να ακολουθησουμε ουτως ωστε να βρομε την πνευματικη ηρεμια και σταθεροτητα;

  2. Δεν υπάρχουν τρόποι. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του μυστικό στη ζωή.
    Οτι γράφτηκε γράφτηκε ως μια ψευδο-ίαση στην στιγμιαία ανάγκη για γρήγορη ανάρρωση.
    Το μόνο σίγουρο είναι να μάθεις να και κυρίως να μην αφήνεις τα προβλήματα που έρχονται να σε ρίχνουν. Ξερω ειναι δύσκολο μα με μεγάλη δουλειά του εαυτού μας γίνεται πράξη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός απο την ίδια μας την σκέψη.
    Το πρόβλημα κάποια στιγμή θα βρει τη λύση του…η σκέψη σου όμως θα βρει τον δρόμο της…;
    Πιστεψέ με το δεύτερο θέλει μεγαλύτερο δρόμο και δουλειά και μόνο εσύ εισαι ο ειδικός του εαυτού σου.
    Εύχομαι να σε βοήθησα. Αν οτιδήποτε χρειαστείς επικοινώνησε μαζί μου.
    Σε φιλώ ⚘

Comments are closed.