Σταμάτα να προσπαθείς να αλλάξεις

Σταμάτα να προσπαθείς να αλλάξεις
28 Shares

Αυτό το άρθρο είναι κλεμμ..εμπνευσμένο από τον Mark Manson.

«Δεν μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου, οπότε μην προσπαθείς καν. Το ξέρω ότι είναι αντίθετο από τις διαφημίσεις και τα σεμινάρια που παρακολουθείς. Αλλά ποιος νοιάζεται; (πιστή μετάφραση του “but fuck it”). Είναι λάθος. Δεν μπορείς να αλλάξεις.» Mark Manson.

Ο λόγος που δεν μπορείς να αλλάξεις είναι γιατί ο όρος «αλλαγή» είναι αρκετά αυθαίρετος. Το μόνο που καταφέρνει είναι να μας κάνει να νιώθουμε «καλά» ή «άσχημα», ανάλογα την περίπτωση.

Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια προσπαθούσα με μανία να αποτινάξω από πάνω μου την συνήθεια των «βίντεο-games». Η διαδικασία ήταν επώδυνη όπως και με τις περισσότερες εξαρτήσεις.

Άλλαξα όταν σταμάτησα να παίζω;

Δεν θα το έλεγα. Μπορεί μερικές συνθήκες στη καθημερινότητα μου να άλλαξαν αλλά εγώ παρέμεινα ο ίδιος. Μάλιστα μετά από καιρό κατάλαβα ότι αυτό που με κρατούσε τόσες ώρες στα games ήταν το μούδιασμα που χρειαζόμουν για να αποφεύγω συναισθήματα που δεν ήθελα να βιώνω και δουλειές που έπρεπε να διεκπεραιώσω. Μετά από αυτή τη συνειδητοποίηση μπορεί να απολαύσω πολύ περισσότερο ένα game. Τώρα που θα παίξω μια-δύο φορές τη βδομάδα έχω αλλάξει;

Μπα δεν θα το έλεγα.

Το θέμα είναι πως προσδιορίζει ο καθένας μας την «αλλαγή»

Μέρη του σώματος μας αλλάζουν σταδιακά από μέρα σε μέρα, οπότε κατά μια έννοια η αλλαγή είναι αναπόφευκτη και αυτό το άρθρο δεν έχει νόημα ύπαρξης.

Πολλοί όμως συνδέουν την αλλαγή με την μετάλλαξη της ταυτότητας τους. Όπως θα δούμε και παρακάτω, λίγο-πολύ όλοι έχουμε πέσει στην παγίδα να συνδέουμε άρρηκτα τις συνήθειες μας με την ταυτότητα μας και μάλιστα με τρόπο που μας κάνει αρκετά δύσκαμπτους, απέναντι στην καθημερινότητα μας.

Για παράδειγμα..

Αν ξυπνήσω αύριο και κάνω το ακριβώς αντίστροφο από ότι έκανα σήμερα, έχω αλλάξει; Ή απλά είμαι ο ίδιος άνθρωπος που δοκιμάζει κάτι διαφορετικό; Πέρα από την όρεξη που μπορεί να έχει κάποιος για φιλοσοφική συζήτηση οι παραπάνω ερωτήσεις δεν έχουν κανέναν απολύτως νόημα. Στο κάτω κάτω ποιος νοιάζεται;

Στην πραγματικότητα κανείς δε νοιάζεται.. Ίσως το μόνο μέρος που να νοιάζεται μέσα μας να είναι αυτό που ζητάει να προσκολλήσει σε οτιδήποτε, με μόνη ελπίδα να πάρει μια απάντηση στο ερώτημα:

«Ποιος είμαι;»

«Ποια είμαι;»

Photo by Austin Chan on Unsplash

Η φράση «Θέλω να ξεκινήσω να πηγαίνω γυμναστήριο κάθε βδομάδα» απέχει χιλιόμετρα από τη φράση, «Ήρθε η ώρα να αλλάξω, να γίνω ο fit τύπος/γυναίκα, που πηγαίνει γυμναστήριο κάθε βδομάδα»

Η πρώτη δήλωση σου είναι απλή, δεν συνοδεύεται από προσδοκίες. Από την άλλη η δεύτερη, είναι η αρχή του εθισμού στη νέα σου ταυτότητα. Θα πέσεις με τα μούτρα σε αυτήν και θα χαίρεσαι που τελικά «άλλαξες» και για μια στιγμή θα έχεις φύγει από τον παλιό σου εαυτό. Αργά ή γρήγορα όμως ένα μέρος των προσδοκιών σου δεν θα ολοκληρωθεί «γδέρνοντας» την νέα σου ταυτότητα. Τότε πολύ πιθανό να πεις «τελικά δεν είμαι ο άνθρωπος που τα πάει καλά με την γυμναστική» και με τον καιρό θα τα παρατήσεις.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να συμβεί και με την έκφραση των συναισθημάτων σου, για παράδειγμα «Δεν με ξέρουν καλά, από εδώ και πέρα θα δουν άλλον Κώστα» (το πιο πιθανό να δουν ακριβώς τον ίδιο) καθώς και με οτιδήποτε άλλο θέλεις διακαώς να αλλάξεις και πιστεύεις ότι θα το πετύχεις μετασχηματίζοντας την ταυτότητα σου.

Άλλαξε τις συνήθειες σου όχι τον εαυτό σου

Ένας από τους κύριους λόγους που έχουμε ανθυγιεινές ή μη παραγωγικές συνήθειες είναι διότι τις έχουμε δώσει νόημα μέσα από τις συναισθηματικές μας καταστάσεις.

Δεν είσαι καπνιστής, είσαι ένας άνθρωπος που επιλέγει να καπνίσει.

Δεν είσαι gamer, είσαι ένας άνθρωπος που επιλέγει να λιώ… παίζει με τις ώρες.

Δεν είσαι πρωινός τύπος, είσαι άνθρωπος που έχτισες μια συνήθεια και σηκώνεσαι νωρίς.

Όταν πάρουμε μια απόσταση, τότε καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη επιρροή έχουμε πάνω στην καθημερινότητα μας. Μερικές φορές μπορεί να μας χαλάει, μιας και είναι βολικό να έχουμε όσο το δυνατόν μικρότερη ευθύνη για τη ζωή μας, αλλά από την άλλη αυτή η συνειδητοποίηση θα λειτουργήσει προς όφελος μας.

Κάτι τελευταίο..

Δεν είμαστε παρά αυτό που κάνουμε κατ’ επανάληψη. Η υπεροχλοιπόν, δεν είναι μια πράξη, αλλά μια συνήθεια – Αριστοτελησ

Εν μέρη είναι λογικό να ταυτιζόμαστε μέχρι ένα βαθμό με τις πράξεις μας και από την άλλη είναι στο χέρι μας αν η ταύτιση αυτή θα μας δίνει κίνηση για να εξερευνήσουμε τον κόσμο ή θα μας κρατάει αλυσοδεμένους σε ένα σημείο. Η επιλογή είναι δική μας!


Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Όταν ήμουνα 3η λυκείου μετά τις πανελλήνιες πίστευα ότι η έκθεση θα ήταν το τελευταίο γραπτό μου. Μάλλον έκανα λάθος… :P. Αυτό που με γεμίζει σαν άνθρωπο είναι να δημοσιεύω περιεχόμενο με την ευχή να βοηθήσω τους αναγνώστες και να τους προτείνω βιβλία που θα τους συναρπάσουν. Το επάγγελμα μου είναι μηχανικός επιστήμης και τεχνολογίας υλικών και το πιο πρόσφατο (και μοναδικό για την ώρα) paper αφορά σύνθετα μεταλλικά υλικά.