Συναισθήματα που χαρακτηρίζουν τον αποτυχημένο έρωτα

Συναισθήματα που χαρακτηρίζουν τον αποτυχημένο έρωτα 2
Photo by Tom Pumford on Unsplash
2 Shares

Πόνος και απογοήτευση: δύο συναισθήματα που χαρακτηρίζουν τον αποτυχημένο έρωτα. Είτε τον έρωτα που κατέληξε σε χωρισμό, είτε εκείνον στον οποίο δεν υπήρξε ανταπόκριση.

Όλοι οι άνθρωποι – τουλάχιστον οι περισσότεροι- έχουμε πιστέψει και έχουμε νοιώσει ότι έχουμε αγγίξει τον απόλυτο έρωτα, έχουμε αφήσει τον εαυτό μας να βασιστεί και να πιστέψει σε έναν άνθρωπο και στο τέλος έχουμε πληγωθεί και απογοητευτεί. Όταν μία συναισθηματική σχέση έχει άσχημη έκβαση, είναι λογικό να υπάρξει μία περίοδος έντονης θλίψης, μελαγχολίας και κατάθλιψης.

Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα απόλυτο και καταλυτικό το οποίο κατακλύζει την ψυχή εκείνου που το βιώνει, άρα μέχρι τη στιγμή της αποδοχής υπάρχει ο θυμός, η άρνηση, η αδιαλλαξία. Περνάς μία περίοδο θρήνου στην οποία προσπαθείς να αποδεχτείς τα νέα δεδομένα που ήρθαν στη ζωή σου. Ο θρήνος για τον χαμένο έρωτα είναι παρόμοιος με το θρήνο που υπάρχει σε μία απώλεια. Η εμπειρία διαδραματίζει και εκείνη ρόλο στην αντιμετώπισή της; ένας έφηβος που απογοητεύεται για πρώτη φορά βιώνει σε πιο έντονο βαθμό το αίσθημα της ματαίωσης από έναν άνδρα σαράντα χρονών ο οποίος έχει βιώσει την ίδια κατάσταση περισσότερες φορές. Και αυτός διότι περισσότερο βιώνεις μία κατάσταση τόσο πιο πολύ ανοσοποιείσαι, δε σε πληγώνει τόσο πολύ μία καινούργια απογοήτευση, ξέρεις πια ότι πολλές σχέσεις έχουν κακή έκβαση. Ένας νεαρότερος πάλι άνθρωπος αν πληγωθεί πολύ από την πρώτη του ερωτική απόπειρα / σχέση, τόσο πιο δύσκολα θα μπορέσει να το αποδεχθεί.

Η ερωτική απογοήτευση είναι ένα από τα πιο δυσάρεστα και δύσκολα συναισθήματα που καλείται να αντιμετωπίσει κάποιος στην πορεία της ζωής του. Ο άνθρωπος που τη βιώνει νοιώθει αίσθημα κενού, ανηδονία, έλλειψη αυτοεκτίμησης και μελαγχολία. Ο πόνος που νοιώθει κάποιος μπροστά στον πληγωμένο έρωτα συγκρίνεται ακόμα και με εκείνον της απώλειας. Το άτομο βιώνοντας την απώλεια του ερωτικού του προτύπου ή συντρόφου νοιώθει έντονα συναισθήματα απογοήτευσης , απελπισίας, άρνησης, θυμού και κατάθλιψης.

Η κατάθλιψη πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν αφορά την ψυχική διαταραχή, αλλά ένα υγιές στάδιο που περνά το άτομο απέναντι σε μία άσχημη για εκείνον κατάσταση , μέχρι να φτάσει στο τελικό πια στάδιο, αυτό της αποδοχής.

Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε μία απογοήτευση που οφείλεται σε έναν αποτυχημένο έρωτα;

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως όλα στη ζωή συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Ακόμα και αν πληγωθούμε, σίγουρα θα βγούμε δυνατότεροι και σοφότεροι από μία δυσάρεστη κατάσταση.

Η ερωτική απογοήτευση συνδέεται με πρώιμα παιδικά βιώματα τα οποία και εκείνα συνδέονται με τον τρόπο που την αντιμετωπίζουμε. Για παράδειγμα, ένα άτομο που δεν έχει αγαπηθεί αρκετά από τους γονείς του είναι πιο εύκολο μετά από μία συναισθηματική αποτυχία να αισθάνεται περισσότερο ανάξιος, σε αντίθεση με έναν άνθρωπο που σε όλη του τη ζωή είχε λάβει αρκετή αγάπη από την οικογένειά του.

Ο άνθρωπος που βρίσκεται αντιμέτωπος με την ερωτική απογοήτευση ας προσπαθήσει να βρει διεξόδους με διάφορες ασχολίες ώστε να μην προσκολλάται σε μία απογοήτευση που μόνο με πόνο του γεμίζει την ψυχή. Η ενασχόληση με ένα άθλημα, νέες φιλίες ή μία εργασία θα βοηθήσουν έναν άνθρωπο που έχει υποστεί μία συναισθηματική πληγή να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και να νοιώσει άξιος και αποδεκτός.

Καλό θα ήταν ένας άνθρωπος να ξεφύγει από την έντονη κατάκριση του εαυτού. Συνήθως όταν γινόμαστε «θύματα» απόρριψης – και μάλιστα συναισθηματικής- μέσα μας είναι διάχυτη και έντονη η πεποίθηση ότι είμαστε ανάξιοι να αγαπηθούμε. Πάντοτε κατηγορούμε τον εαυτό μας καταλογίζοντάς του ένα σωρό ευθύνες. Κάνοντας όμως ανυπόστατες σκέψεις τύπου » αν ήμουν ομορφότερος/ εξυπνότερος/ πλουσιότερος» το άλλο άτομο θα με ήθελε, πέφτουμε στην παγίδα να απορρίψουμε και εμείς τον εαυτό μας. Είναι σημαντικό κάποιος να αντιληφθεί ότι δεν αφορά εκείνον αν κάποιος δεν τον αγαπάει, αυτό είναι κάτι που αφορά τον άλλο άνθρωπο.

Να διαλογιστεί με τον εαυτό του. Συνήθως ζητάμε από τους άλλους αυτά τα οποία εμείς οι ίδιοι δε δίνουμε πρώτοι στον εαυτό μας. Είναι σημαντικό να αγκαλιάσουμε σφιχτά και να συμπονέσουμε τον εαυτό μας όταν εκείνος έχει πληγωθεί – είτε σε μία ερωτική είτε σε μία οποιουδήποτε άλλου είδους απογοήτευση. Αντί να ζητάμε αγάπη και προσοχή από τους άλλους, ας ξεκινήσουμε επιτέλους εμείς οι ίδιοι να υπολογίζουμε περισσότερο τον εαυτό μας.
Ας γίνουμε θετικοί απέναντι στη βοήθεια και την αγάπη που θέλουν κάποιοι άνθρωποι να μας δώσουν. Μιλώντας για τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνουμε σε ανθρώπους εμπιστοσύνης, θα μπορέσουμε να απεγκλωβιστούμε γρηγορότερα.

Ας αγαπήσουμε αληθινά τον εαυτό μας, ας τον συμπονέσουμε. Κάθε άνθρωπος μπορεί να μάθει πράγματα για τον εαυτό μας και τη ζωής μας; οι άνθρωποι που μας πληγώνουν είναι μεγαλύτερη ευλογία ακόμα και από τους ανθρώπους που μας ευεργετούν.. Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και γεννήθηκε για να νοιώθει την ευτυχία και όχι τη θλίψη. Και πρέπει πρώτα ο ίδιος να το πιστέψει αυτό.


Διαφήμιση

Τροφή για σκέψη κάθε Κυριακή πρωί!

* indicates required

Μαρία Σκαμπαρδώνη
Δημοσιογράφος. Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.