Λένε ότι η ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας. Επιλέγουμε τον τρόπο που θα ζήσουμε με βάση τις επιθυμίες μας και επενδύουμε το χρόνο μας αποζητώντας να εισπράξουμε αθάνατες στιγμές• τη θνητή απόδειξη ότι νιώσαμε. Νομίζω αυτός είναι ο στόχος της ζωής: να αισθανθούμε, να δώσουμε, να αφήσουμε ένα ίχνος. 

Η ζωή προχωράει μαζί με εμάς, με μεγάλους σταθμούς της τη φιλία, τον έρωτα και την αγάπη. Πηγές ζωής και έμπνευσης…γέλιου και δακρύων. Η απόλυτη ευτυχία μπορεί να σε κάνει να κλαις από χαρά. Και ο απόλυτος έρωτας να κλαις από λύπη, όταν αισθανθείς ότι πάει να θαμπώσει ο θησαυρός σου.


Αν και ξεκινήσαμε από τις επιλογές, θα τις ονομάσουμε τώρα προτεραιότητες• καθετί στη ζωή εξαρτάται από αυτές. Αν η ζωή είναι ένα αυτοκίνητο που τρέχει, προτεραιότητες είναι οι στάσεις που επιλέγει να κάνει ο οδηγός. Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν λόγους-και ανθρώπους- για τους οποίους θα κατεβάσουν ταχύτητα και θα κάνουν όσες στάσεις χρειαστεί για να βρεθούνε. Υπάρχουν άλλοι που παρασύρονται από τη φόρα και κάνουν στόχο ζωής να φτάσουν ψηλά και μακριά• και να φτάσουν πρώτοι. Ξεχνούν να ρωτήσουν τι θέλει ο συνοδηγός τους, πώς θέλει να αγαπηθεί, πού θέλει αυτός να σταματήσει. 


Οι άνθρωποι της πρώτης κατηγορίας πρέπει μάλλον να περιμένουν με υπομονή μέχρι να συναντήσουν αυτόν που τους αξίζει και θα τους δώσει ακριβώς αυτό που επιθυμούν. Μεγαλύτερο λάθος και από τη σύγχυση των προτεραιοτήτων στη ζωή, είναι ο συμβιβασμός των επιθυμιών μας. Σε κανένα δεν αρέσει το νερωμένο κρασί• αλλά πολλοί το πίνουν χρόνια. Για όσους βρίσκονται σε αυτό το σημείο το στοίχημα είναι να κρατήσουν τον εαυτό τους καθαρό και ακέραιο, στις αξίες τους και σε αυτά που ενδόμυχα γυρεύουν. Τότε θα τους αξίζει πραγματικά η ευτυχία, γιατί θα την έχουν έμπρακτα διεκδικήσει.


Οι άνθρωποι της δεύτερης κατηγορίας…Τι θα έλεγε κανείς σε έναν οδηγό που τρέχει με διακόσια χιλιόμετρα και παρ’ όλ’ αυτά διατείνεται ότι προλαβαίνει να χαρεί και να ζήσει χωρίς να προσπερνά την ευτυχία; Σε έναν άνθρωπο που απλά κοιτάει και νομίζει ότι βλέπει; Μάλλον θα του έλεγε ότι η ζωή είναι μικρή. Για να τρέχεις σαν κυνηγημένος διαρκώς, για να προσπερνάς και να αμελείς να νιώσεις, να χαρείς, να προσφέρεις. Οι προσωπικές επιδιώξεις και ο εγωισμός θολώνουν την κρίση σου και σε αφήνουν μόνο. Αν σύμπαν σου είναι η ευτυχία των ανθρώπων που αγαπάς, όλα τα άλλα καθίστανται αυτομάτως δορυφόροι. Αρκεί να αγαπάμε ειλικρινά. Τότε η υπέρβαση χωράει παντού• και κάνει θαύματα.

Η ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας. Πού οδηγούν όμως αυτές οι επιλογές; Πετυχαίνουμε τους στόχους μας; Προσλαμβάνουμε το συναίσθημα που ζητάμε; Είμαστε τελικά ευτυχισμένοι; Και επιπλέον, αποτυγχάνουμε επειδή είχαμε το λάθος όνειρο ή επειδή το κυνηγήσαμε με λάθος τρόπο;

Δεν είμαστε ευτυχισμένοι γιατί φταίμε οι ίδιοι ή οι άνθρωποι στους οποίους αναθέσαμε την ευτυχία μας; 


ΔΕΝ ανατίθεται η ευτυχία.  


Πιστεύω βαθιά ότι η ευτυχία είναι μια αυστηρά προσωπική υπόθεση• εσωτερικό αίσθημα και προσωπική επιλογή. Επηρεάζεται από τους ανθρώπους μας, αλλά δεν εξαρτάται από αυτούς. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η ευτυχία σου είναι θεμιτό να κατακτάται μόνο από εσένα. Δεν έχει κανείς τη δυνατότητα να πιέσει για μια ευτυχισμένη σχέση. Αλλά de facto μπορεί να αναγνωρίσει μια μη ευτυχισμένη, και να τη βγάλει απ’ τη ζωή του. Εάν στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους δεν εισπράττουμε αυτό που θέλουμε, και που πιστεύουμε ότι μας αξίζει, έχουμε πάντα επιλογή-να φύγουμε. Μια ακόμη μεγάλη δυσκολία της ζωής: να φεύγουμε όταν πρέπει. Εκεί που δε χωράς, εκεί που περισσεύεις, γιατί στριμώχνεσαι; Εκεί που δεν σε νιώθουν και δεν προσπαθούν να σε αγαπήσουν όπως σου αξίζει, να φεύγεις.


Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν την ευτυχία, την ομορφιά, την αγάπη. Τι μας αξίζει στην πράξη όμως το ορίζουμε εμείς. Το εκπέμπουμε και το οριοθετούμε. Παίρνουμε ακριβώς αυτό που μας αξίζει από τις σχέσεις μας, εφόσον τις αφήνουμε να χρονίζουν και να γίνονται δέρμα μας. Όταν δεν αποτάσσεσαι τη στεναχώρια ή τη δυστυχία μάλλον σημαίνει ότι σου ταιριάζει, ότι μέσα σου νιώθεις ότι την αξίζεις ή νιώθεις οικεία μέσα σε αυτήν.

Ποιες είναι οι επιλογές σου λοιπόν;

Μέσα σου, ξέρεις ποια είναι η αξία σου; Επιλέγεις με βάση αυτήν;
Αν ναι, παίρνεις τελικά αυτό που σου αξίζει.

Πρόσθεσε τώρα τις στιγμές σου…

Αν σου αρέσει το άθροισμα, μόλις είδες στα μάτια τη ζωή σου. 

Ήταν όμορφα; 

Σημείωση

Αγοράζοντας βιβλία μέσω των συνδέσμων του baktoblog, μας βοηθάς στο να συνεχίσουμε να γράφουμε υψηλής ποιότητας κείμενα.


Δωρεάν ebook «Τροφή για σκέψη»: Κατέβασε το σε 3 βήματα